نیازی نیست علیپور را نابود کنید، بلکه زمینه های ظهور و بروز اورا از بین ببرید

  • ۲ حمل ۱۴۰۰
  • کد خبر: 9067
  • 241 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • چاپ این مطلب

آنگونه که از شواهد امر پیداست، در این شب و روز ها، جبهه مقاومت و در راس آن آقای علیپور به عنوان معضلی برای حکومت معرفی و تبلیغ می گردد تا عزم در جهت سرکوبی و انهدام و نابودی آن ها تمرکز پیداکند و قطعا حلقاتی چه از داخل و چه از خارج کشور اشاعه دهنده خطرناک بودن این جبهه و وابسته بودن آقای علیپور و افراد تحت امرش به این کشور و آن قدرت بوده، تا بدینترتیب دست اندرکاران اصلی حکومت و نهادهای مربوطه نظامی و امنیتی آن بیش از پیش تحریک و ترسانده شوند تا به این مهم پرداخته و علی الظاهر خودرا از شر این جماعت خلاص کنند. این در حالی است که اگر تشویق کنندگان به انهدام جبهه مقاومت و دستگیری آقای علیپور و یاران و همکارانش دلسوز به این آب و خاک باشند و ریگی در کفش شان نباشد بلکه به نفع منافع ملی و مصالح مردمی فکر کنند، رئیس جمهور و سایر دست اندکاران عمده حکومت را به این سمت و سو رهنمون می شوند که علل به وجود آمدن جبهه مقاومت و پدید آمدن امثال علیپور را از میان بردارند آنگاه اوضاع بروفق مراد مدیریت کلان کشور سامان پیدا خواهد کرد.

مهمترین علت ایجاد جبهه مقاومت؛ هجوم هرساله به ظاهر کوچی ها به زمین های زراعی و علفچرهای اهالی بومی ولایات مرکزی است و هرساله ده ها نفر به وسیله این جماعت قتل عام گردیده و زمین های وسیعی آتش زده شده و منازل متعددی تخریب می شوند. مخالفت و دشمنی با کوچی های واقعی نه تنها وجود ندارد بلکه آنها هموطنان ما هستند و باید از امکانات و ظرفیت های مملکت مثل باقی باشندگان کشور استفاده کنند اما امروزه نام کوچی پوششی برای گروه های تروریستی شده است و چرا حکومت آنگونه که آقای اشرف غنی وعده انتخاباتی داده بود، برای حل معضل کوچیها اقدام نکرده و راهی برای ریشه کن کردن این بهانه پیدا نمی کند تا از یکسو مخالفان و حتی دشمنان این آب و خاک ازین سوژه سوء استفاده نتوانسته، فرصتی برای ضربه زدن به امنیت مردم و ثبات کشور پیدا نکنند و از سوی دیگر عده ای تحت عنوان جبهه مقاومت و مدافع مردم بومی ایجاد نشود؟!

علت دیگر ایجاد جبهه مقاومت و سر برآوردن افرادی مثل آقای علیپور، ناامنی مناطق مختلف شیعه نشین، به ویژه ناامنی راه ها و به گروگان گرفته شدن مسافرین و به رگبار بستن و حتی سربریدن آنهاست. و وقتی مردم می بینند حکومت نمی خواهد و یا نمی تواند در این زمینه کاری کند مجبور می شوند خود دست به کار گردیده، جهت تامین سرزمین و حومه خانه و کاشانه و مسیرهای مواصلاتی خویش گروه های نظامی تشکیل بدهند.

بنابراین، به ویژه در شرایط موجود که کشور نیاز به آرامش دارد و حاکمیت نیز محتاج به پایگاه اجتماعی و حمایت بیش از پیش شیعیان، تا بتواند بحران پرپیچ و خم کنونی را به خیر پشت سرگذاشته و در اجلاس های پیش رو نه تنها دستش خالی نباشد بلکه پشتش نیز مستحکم و استوار باشد، راه اصولی این است که حاکمیت، جهتِ کاروانهای نظامی را به سمت گروه های به ظاهر کوچی تا به دندان مسلح اما درواقع طالب سوق بدهد و با سرکوبی و انهدام آنها و تامین امنیت عمومی، خیال مردم را جمع کند و آنگاه جبهه مقاومت و آقای علیپور توجیهی برای ماندن و ادامه حیات نظامی نخواهند داشت و خود بخود از بین می روند. در غیر آن، اگر نهادهای امنیتی و نظامی حکومت به طور عجولانه و ناسنجیده عملیاتی را علیه جبهه مقاومت سازمان بدهند و در اثر آن مردم بومی ولسوالی بهسود و اطراف آن به شهادت برسند، قطعا دامنه مشکل نه تنها جمع نگردیده، بلکه طیف وسیعی از مردم افغانستان عصبانی شده، از جبهه مقاومت و شخص علیپور حمایت خواهند کرد و آنگاه نه حکومت و نه خارجی های حامی آن تحت هیچ شرایطی قادر به مدیریت اوضاع نخواهند شد و فرایند این روند هم قهرمان شدن بیش از پیش علیپور و پیروزی او و ضلالت نیروهای مخالف ایشان و شکست نیروهای دولتی خواهد بود. پس فاعتبروا یا اولی الابصار!

● سیدعیسی حسینی مزاری
۲ حمل/فروردین ۱۴۰۰

برچسب ها: