افغانستان و استراتژی دوستی پایدار با همسایگان

  • ۲۰ قوس ۱۳۹۲
  • کد خبر: 67
  • 684 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • چاپ این مطلب

زلمی رسول؛ وزیر خارجه در دیدار با همتای ایرانی خود؛ محمد جواد ظریف گفت:”شما همواره یار و همراه ما بوده اید و به ویژه در سال های اخیر هیچگاه روابط دو کشور به این خوبی نبوده است”.
وی با تشریح آخرین تحولات در افغانستان و روند سیاسی و امنیتی گفت:”موفقیت جمهوری اسلامی ایران، موفقیت ماست و دوستی ما و ایران قوی تر خواهد شد”.
زلمی رسول همچنین از ظریف برای سفر به افغانستان دعوت کرد.
وزیر خارجه ایران نیز با اشاره به اینکه در هرکجا که افغان ها امور امنیتی را به دست گرفته اند، معضلات امنیتی حل شده است، گفت:”ما به یک افغانستان جدید امید بسته ایم”.
ظریف، روابط دو کشور دوست و برادر ایران و افغانستان را بسیار نزدیک و مستحکم توصیف کرد و آمادگی ایران را برای هر نوع همکاری با افغانستان اعلام داشت.
وی با سرنوشت ساز توصیف کردن سال ۲۰۱۴ در افغانستان با توجه به خروج نیروهای خارجی و برگزاری انتخابات، ابراز امیدواری کرد این سال توام با خیر و برکت برای مردم افغانستان باشد.
ناظران می گویند که دیپلماسی افغانستان در حوزه سیاست خارجی در برخورد با کشورهای همسایه به ویژه کشورهایی که به لحاظ سیاسی و امنیتی با دولت افغانستان همسو و هماهنگ هستند و دوستی و رابطه دو جانبه با این کشور را در سایه صلح و همکاری و امنیت پایدار تعریف می کنند یکی از موفق ترین الگوهای سیاست خارجی بوده است.
سیاست خارجی افغانستان در این زمینه، مبتنی بر حفظ دوستی پایدار و توسعه و بهبود روابط دو جانبه است و سعی می کند با توجه به پتانسیل های موجود در دو طرف، زمینه را برای گسترش و توسعه هرچه بیشتر روابط، پیوندها و اشتراکات دولت ها و ملت ها بر پایه احترام متقابل و حفظ حریم و حدود حاکمیت و تمامیت ارضی فراهم نماید.
برقراری رابطه دوجانبه با جمهوری اسلامی ایران در همین چارچوب قابل تعریف است. هند نیز نمونه دیگری از همین رویکرد موفق در حوزه سیاست خارجی است.
اکنون افغانستان با هند روابط مستحکم استراتژیک دارد و با ایران نیز یکی از گرم ترین و کم تنش ترین روابط را طی ۱۲ سال اخیر دارا بوده است.
همانگونه که در اظهارات وزیر امور خارجه نیز آمده، طی این سال ها، روابط دو کشور، گرم ترین فراز خود را تجربه کرده است و انتظار می رود بهتر و گرم تر نیز شود.
در این میان اما نباید فراموش کرد مسایل مبتلابه میان دو کشور نیاز به مدیریت عقلانی و خردمندانه و برقراری تماس و همکاری نزدیک تری دارد.
یکی از این موضوعات برای افغانستان، مساله مهاجرین است. مهاجرت یکی از بزرگ ترین معضلات اجتماعی فراروی دولت افغانستان است و افغانستان یکی از بزرگ ترین کشورهای مهاجرفرست در جهان به شمار می رود.
در این میان، نزدیک به ۲ میلیون مهاجر افغانستانی سال هاست که در ایران به سر می برند و طی این سال ها، بسیاری از عرصه های زندگی اجتماعی خود را در آن کشور براساس فرهنگ، اقتصاد و اجتماع آن کشور، سامان داده اند؛ بنابراین، حل یکشبه این معضل، کاری غیرممکن است؛ زیرا مساله ای که سال هاست در حال ریشه دواندن، تعمیق و گسترش بوده است، نیاز به زمانی طولانی برای حل دارد.
این امر، بدون شک نیاز به همکاری مدبرانه و مشترک دو کشور دوست و برادر دارد.
از جانب دیگر، ایران نیز به سهم خود در افغانستان، منافع مشترک و معقولی دارد که انتظار دارد دولت افغانستان در سیاستگذاری ها و تعاملات خود با کشورهای دیگر، آنها را مد نظر قرار دهد.
این بر پایه عرف بین المللی، امری موجه و قابل انتظار است و در همه کشورهای جهان با توجه به سطح همبستگی و پیوند ملت ها و دولت ها با همدیگر، امری اجتناب ناپذیر و محتوم محسوب می شود.
یکی از نگرانی های ایران، حضور نیروهای خارجی است که ایران تصور می کند، با توجه به تهدیدهایی که برای امنیت ملی خود احساس می کند، این حضور، برای آن کشور، دردسرساز خواهد بود.
دولت افغانستان نیز بارها نسبت به درک نگرانی های ایران و در نظر گرفتن آن در تعاملات استراتژیک خود با قدرت های جهانی اطمینان داده است و این یکی از دلایل اصلی گسترش و پایداری روابط دو کشور است و انتظار می رود اطمینان دو طرف نسبت به صداقت این این تعهدات افزایش یابد؛ تا شاهد توسعه بیشتر روابط باشند.